Fritz Jung
Biografia
Fritz Jung (ur. 7 czerwca 1903 w Neurode, obecnie Nowa Ruda) był niemieckim stomatologiem, naukowcem i profesorem Uniwersytetu Jana Gutenberga w Moguncji, gdzie wykładał protetykę i ortodoncję.
Był najstarszym dzieckiem w rodzinie lekarzy dentystów. Ojciec Josef Jung i Selma z Herzigów prowadzili w mieście praktykę dentystyczną.
Studiował stomatologię w Kłodzku, we Wrocławiu i Würzburgu (1922–1926). We Wrocławiu ukończył praktyki kliniczne w 1926 z wynikiem bardzo dobrym. Pracował jako asystent naukowy u Karla Grevea w latach 1926–1928, dzięki czemu obronił doktorat z dziedziny badań nad protezami pisząc rozprawę „Untersuchungen über Einbettungsmassen”. Za doktorat otrzymał wyróżnienie magna cum laude.
Od 1929 był asystentem w Szwajcarii, następnie powrócił do Nowej Rudy. Podczas II wojny światowej w 1943 roku został zmobilizowany do lazaretu Breslau IV.
Po zakończeniu wojny aż do 1948 pracował w szpitalu w Mindelheim. Na wniosek profesora Hermanna Junga otrzymał posadę w nowo utworzonej klinice Uniwersytetu Jana Gutenberga w Moguncji, gdzie objął wydział protetyki i ortodoncji. W 1949 uzyskał habilitację. W 1952 otrzymał posadę w Instytucie Medycznym Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie, jednakże odmówił, aby zbudować wydział w Moguncji. W tym samym roku został mianowany profesorem.
W latach 1964–1973 pełnił funkcję dyrektora Klinik und Poliklinik fur Zahn-, Mund- und Kieferkrankheiten (Universitätsmedizin der Johannes Gutenberg-Universität Mainz).
Opublikował liczne artykuły na temat problemów protetyki dentystycznej i ortodoncji, był ekspertem w leczeniu złamań żuchwy i chirurgicznej protetyki.