Juliusz Józef Multarzyński
Biografia
Juliusz Józef Multarzyński urodził się 16 czerwca 1948 roku w Nowej Rudzie. Jest polskim artystą fotografikiem, inżynierem, dziennikarzem, menedżerem kultury i wydawcą.
Ukończył Politechnikę Wrocławską (Katedra Fototechniki, dyplom u Adama Zaleskiego, 1976); Studium Fotografii i Filmu w Centralnym Ośrodku Metodyki Upowszechniania Kultury przy Ministerstwie Kultury i Sztuki (1976); Studia Podyplomowe Fotografii Naukowej i Technicznej na Uniwersytecie Warszawskim (1985) oraz Podyplomowe Studia Menadżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (1998).
Pracował jako laborant we Wrocławskich Zakładach Włókien Sztucznych (1967–1968); mistrz w Zakładach Przemysłu Jedwabniczego „Silwana” w Gorzowie Wielkopolskim (1972–1974); specjalista technolog w Polskich Zakładach Optycznych w Warszawie (1976–1980); kierownik pracowni fotografii barwnej i reklamowej w Przedsiębiorstwie Usług Filmowych „Polfilm” w Warszawie (1980–1988).
W młodości trenował kolarstwo, podnoszenie ciężarów oraz pływanie; przez wiele letnich sezonów pracował jako ratownik wodny; był instruktorem fotografii w warszawskich domach kultury, nauczycielem w Technikum Fotograficznym w Warszawie oraz wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1985 wykonuje wolny zawód artysty fotografa. Należy do ZAiKS (1987); Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (SDP, 1989); Dolnośląskiego Stowarzyszenia Artystów Fotografików i Twórców Audiowizualnych (DSFiTA, 1995); Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej – Stowarzyszenia Twórców (członek kapituły, 1996); Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP, 1996); Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF, 1998).
Działalność artystyczna: specjalizuje się w fotografowaniu wydarzeń związanych z muzyką poważną, operą i baletem. Podstawową działalnością jest wystawiennictwo. Indywidualne wystawy były prezentowane w najważniejszych ośrodkach kulturalnych w Polsce oraz za granicą (m.in. Japonia, Luksemburg, Niemcy, Norwegia, Rosja, Szwajcaria, Tajwan, Włochy, Ukraina, USA).
Współpracuje z Teatrem Wielkim – Operą Narodową i innymi scenami operowymi, z Filharmonią Narodową, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Instytutem Muzyki i Tańca, oraz licznymi festiwalami muzycznymi, m.in. Festiwalem Chopin w barwach jesieni w Antoninie, Festiwalem im. Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju, Międzynarodowym Festiwalem Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalem im. Stanisława Moniuszki w Kudowie-Zdroju, Festiwalem im. Kiepury w Krynicy, Festiwalem im. Adama Didura w Sanoku, Festiwalem Chopin i Jego Europą w Warszawie, Międzynarodowym Festiwalem Wratislavia Cantans oraz innymi instytucjami kultury.
Współpracował również z Teatrem Muzycznym „Roma”, Polskim Teatrem Tańca i Śląskim Teatrem Tańca w Bytomiu oraz teatrami dramatycznymi w Warszawie. Wielokrotnie nagradzany na krajowych i międzynarodowych konkursach fotografii; prace trafiły do kolekcji muzealnych i prywatnych.
W okresie studiów założył i był prezesem Klubu Filmowego „Kwant” przy Politechnice Wrocławskiej. W 2006 roku wspólnie z Wiesławem Sornatem założył portal maestro.net.pl oraz portal bolechow.eu.
Najważniejsze wystawy obejmują m.in. Spotkanie na Wielkiej Sowie (1965), Na szlaku (1971), Pięćdziesiąt baletowych pas (1987), Jan Paweł II w Teatrze Wielkim (1991), Nasz Niżyński (1991), Viva Opera (1996), Baletowe klimaty (1996), Opery Krzysztofa Pendereckiego (1997), Mój Verdi (2001), Balet (2002), Daibutai (2005), Dyrygenci – alfabet ekspresji (2007), Marcella Sembrich-Kochańska, Polka, artystka świata (2008), E.T.A. Hoffmann – życie i twórczość (2009), Pianiści – studium rubato (2010), Ryszard Wagner na polskich scenach (2013), Chwilo! Trwaj, jesteś piękna (2025).
Opublikował łącznie ok. 3000 fotografii w ponad 200 tytułach prasowych i wydał autorskie publikacje książkowe, m.in. „Mój Verdi” (Time, 2001) i „Dyrygenci – alfabet ekspresji” (Filharmonia Śląska, 2007).