Zbigniew Leraczyk
Biografia
Zbigniew Leraczyk urodził się 10 grudnia 1953 roku w Nowej Rudzie. Po ukończeniu studiów na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (dyplom uzyskał w 1980 roku) związał się zawodowo z Teatrem Zagłębia w Sosnowcu, gdzie zadebiutował rolą clowna w sztuce Opera za trzy grosze.
W latach 80. prowadził amatorski Teatr Ekspresji w Klubie 13 Muz Sosnowieckiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Od 1 czerwca 2011 do 31 sierpnia 2018 pełnił funkcję dyrektora naczelnego Teatru Zagłębia w Sosnowcu i był jednym z inicjatorów uruchomienia Sceny Inicjatyw Aktorskich. W tym czasie Teatr Zagłębia wystawił m.in. sztukę Korzenie, opartą na książce Zbigniewa Białasa pod tym samym tytułem, w adaptacji Tomasza Śpiewaki i reżyserii Remigiusza Brzyka. Spektakl ten przyniósł wiele nagród krajowych, a także telewizyjną wersję.
Zagrał ponad 120 ról teatralnych, w tym w przedstawieniach komediowych; oprócz tego występował w kilkunastu epizodycznych rolach filmowych i w spektaklach Teatru Telewizji. Ostatnią, szczególnie udaną, była rola Santiniego w Plotce Francisa Vebera.
Teatr Telewizji: 1983 – Na straży swej stać będę; 1983 – 6 milionów sekund (odc. 12-14) jako wychowawca; 1986 – Blisko, coraz bliżej (odc. 19); 1989 – Modrzejewska (odc. 4) jako Teliler; 1990 – Sąd ostateczny jako Komiwojażer; 1994 – Śmierć jak kromka chleba; 2000 – Święta wojna (odc. 18) jako Joseph.
W filmie zagrał m.in. Na straży swej stać będę (1983); 6 milionów sekund (serial, odc. 12-14, 1983); Blisko, coraz bliżej (1986); Modrzejewska (1989); Śmierć jak kromka chleba (1994); Święta wojna (2000).